Medyczne metody indukcji porodu
Indukcja porodu jest interwencją medyczną, czyli ingerencją w naturalny przebieg porodu. Światowa Organizacja Zdrowia rekomenduje wykonywane indukcji porodu tylko w przypadku wyraźnych wskazań medycznych, kiedy kontynuowanie ciąży stanowi większe zagrożenie dla matki lub dziecka niż ryzyko związane z wywołaniem porodu. Nie powinno się wywoływać porodów dla wygody. Czytaj więcej: Indukcja porodu.
Jeśli poród nie rozpoczyna się samoistnie, a są wskazania do indukcji porodu (wywołania porodu), można zastosować różne metody:
- naturalne,
- mechaniczne,
- farmakologiczne.
Mechaniczne metody wywołania porodu
- Cewnik Foleya – założenie go polega na wprowadzeniu do kanału dojrzałej szyjki macicy gumowego cewnika zakończonego balonikiem. Ucisk na szyjkę powoduje jej rozwieranie się oraz stymuluje wydzielanie prostaglandyn. Możliwe powikłania: infekcje u dziecka, krwawienie.
- Amniotomia (przebicie pęcherza płodowego) – obecnie najczęściej stosowana procedura położnicza przy rozwarciu min. 2 cm, choć nierekomendowana przez WHO. Powoduje wydzielanie się prostaglandyn i oksytocyny, wywołując lub nasilając akcję skurczową. Jeśli poród nie nastąpi w ciągu 24 godzin, często z uwagi na ryzyko zakażenia, wykonuje się cięcie cesarskie. Możliwe powikłania: zaburzenia akcji serca dziecka, bolesne i intensywne skurcze.
- Odklejenie dolnego bieguna pęcherza płodowego (ODBPP) – polega na oddzieleniu błon płodowych od ściany macicy przez wprowadzenie dwóch palców do nieco rozwartej szyjki macicy. Powoduje wyrzut prostaglandyn i oksytocyny. Możliwe powikłania: pęknięcie pęcherza płodowego.
Farmakologiczne metody wywołania porodu
- Syntetyczna oksytocyna – najczęściej stosowana substancja do indukowania porodu, kiedy szyjka macicy jest już przygotowana w sposób naturalny lub medyczny. Podawana dożylnie pozwala kontrolować dawkę i dopasować ją do potrzeb. Badania wskazują, że po uzyskaniu efektywnej akcji skurczowej i osiągnięciu 5 cm rozwarcia szyjki macicy korzystnie jest zaprzestać podawania leku, co zmniejsza ryzyko niedotlenienia płodu, nadmiernej stymulacji macicy czy nasilonej żółtaczki noworodkowej.
- Prostaglandyny – to hormony działające miejscowo, które odpowiadają za zmiękczenie i skrócenie szyjki macicy oraz wpływają na czynność skurczową macicy. Użycie prostaglandyn zwiększa prawdopodobieństwo naturalnego zakończenia porodu w ciągu doby. Ewentualne działania niepożądane: niedotlenienie płodu, nadmierna aktywność i napięcie mięśnia macicy, ryzyko infekcji przy preparatach dopochwowych. Dzieli się je ze względu na rodzaj hormonów i drogę podania:
- preparat doustny jest skuteczną metodą indukcji porodu, skuteczniejszy niż placebo, tak samo skuteczny jak preparaty dopochwowe i prowadzą do mniejszej liczby cięć cesarskich niż oksytocyna;
- preparaty dopochwowe w formie żelu lub w postaci tasiemki z substancją czynną – żel aplikowany kilkukrotnie przez 12 godzin, a w formie tasiemki uwalnia się przez dobę od założenia. Skurcze mogą pojawić się dopiero po kilku–kilkunastu godzinach od aplikacji, a po osiągnięciu efektywnej akcji porodowej (lub po upływie określonego dla danego leku czasu działania – niezależnie od osiągniętego efektu) preparat zostaje usunięty.
Narodziny dziecka to proces naturalny, a nie medyczny, dlatego warto w pierwszej kolejności wesprzeć jego naturalny przebieg. Czytaj więcej o naturalnych metodach wywołania porodu.
Pamiętaj – MASZ PRAWO PYTAĆ!
Lekarz i położna powinni w przystępny sposób udzielić Ci informacji na temat twojej sytuacji i proponowanych zabiegów.
