Indukcja porodu

Indukcja porodu to jeden z terminów medycznych, który zadomowił się już w codziennym języku. Ocenia się, że w krajach rozwiniętych obecnie indukuje się ponad 25% porodów, mimo że WHO zaleca, by było to najwyżej 10%. W Polsce – według badania Fundacji Rodzić po Ludzku (2018 r., 2023 r.) – odsetek ten wynosi ponad 43%.

Posiadanie podstawowej wiedzy na temat planowanej indukcji porodu, może przygotować Cię, wzmocnić i zwiększyć poczucie sprawczości w podejmowaniu decyzji dotyczących opieki okołoporodowej.

Co to jest indukcja porodu

Indukcja porodu to sztuczne wywołanie akcji porodowej za pomocą metod naturalnych lub medycznych, kiedy poród nie rozpoczyna się samoistnie. Celem indukcji jest zakończenie ciąży porodem drogami natury. Indukcja porodu przed terminem może być Ci proponowana z wielu powodów. Powinna być rozważany tylko wtedy, kiedy ryzyko kontynuowania ciąży przewyższa ryzyko przedwczesnego porodu.

Decyzja o indukcji porodu powinna zawsze być uzasadniona względami medycznymi.

Musisz wyrazić na nią pisemnie świadomą zgodę.

Zanim zdecydujesz się na indukcję porodu

Przed wyrażeniem zgody na indukcję:

• dowiedz się, dlaczego jest proponowana
• poznaj termin i sposób jej przeprowadzenia
• zapytaj o alternatywne rozwiązania
• sprawdź, z jakich udogodnień możesz korzystać, a z czego będziesz musiała zrezygnować (np. z porodu w pozycji wertykalnej)
• upewnij się, jakie środki łagodzenia bólu będą dostępne
• zapytaj, co stanie się, jeśli indukcja nie przyniesie efektu.

Powinnaś otrzymać od lekarza formularz pisemnej zgody na indukcję, zawierający opis wskazań, stosowanych metod oraz możliwych powikłań.

Indukcja porodu jest zalecana, kiedy kontynuowanie ciąży wiąże się z większym ryzykiem niż jej zakończenie.

Decyzja o indukcji powinna być zawsze indywidualna, oparta na wskazaniach medycznych i aktualnej sytuacji Twojej oraz dziecka.

Każda metoda indukcji niesie ze sobą ryzyko powikłań, dlatego korzyści muszą przewyższać potencjalne zagrożenia.

Decyzja o rozpoczęciu indukcji oraz wyborze metody zależy od tego, na jakim etapie gotowości do porodu znajduje się Twój organizm. Im bliżej terminu naturalnego początku porodu, tym większa szansa, że indukcja zakończy się powodzeniem i urodzisz drogami natury.

UWAGA! Jeśli Twoje ciało jest mniej gotowe na poród, proces indukcji może potrwać dłużej i wymagać dodatkowych działań medycznych.

Procedury przed indukcją porodu

Przed podjęciem decyzji lekarze często proponują wykonanie nieinwazyjnych badań, które pomagają ocenić sytuację położniczą i dobrać najkorzystniejszy sposób postępowania.

Najczęściej wykonywane badania przed indukcją:

• Skala Bishopa w celu oceny dojrzałości szyjki macicy.
• KTG (kardiotokografia) dla oceny wpływu czynności skurczowej na dobrostan dziecka.
• Test Manninga badanie USG oceniające dobrostan dziecka.
• Ocena dojrzałości i wydolności łożyska (tzw. przepływy łożyskowe) podczas USG.
• Badanie CRP pomocne w wykrywaniu procesów zapalnych.

Ryzyka indukcji porodu

Omówienie ryzyk i korzyści indukcji porodu może pomóc Ci dokonać świadomego wyboru pomiędzy oczekiwaniem na samoistne rozpoczęcie porodu a wywołaniem porodu.

Możliwe ryzyka:

• Hiperstymulacja macicy – zbyt silne lub częste skurcze mogą wpływać na tętno dziecka.
• Kaskada interwencji – silne i bolesne skurcze mogą wymagać dodatkowych działań medycznych (np. farmakologiczne łagodzenie bólu), co czasem prowadzi do ograniczenia naturalnych mechanizmów porodowych.
• Rzadkie powikłania – pęknięcie macicy lub nadmierne krwawienie po porodzie.
• Ryzyko infekcji u matki i dziecka wymagającej antybiotykoterapii – szczególnie po odpłynięciu wód płodowych, zwłaszcza przy stosowaniu metod mechanicznych lub leków dopochwowych.
• Możliwość zakończenia porodu cięciem cesarskim.

Przy podejmowaniu decyzji o indukcji porodu konieczne jest określenie wskazań medycznych i zestawienie ich z aktualną sytuacją zdrowotną Twoją i dziecka. Korzyści zawsze powinny przewyższać ewentualne ryzyko. Należy pamiętać, że każdy ze sposobów indukcji porodu obarczony jest ryzykiem powikłań.

Pamiętaj – masz prawo pytać!

Lekarz i położna powinni w przystępny sposób udzielić Ci informacji na temat Twojej sytuacji i proponowanych procedur.

Autorka: dr hab. n o zdr. Barbara Baranowska, prof. CMKP – położna, embriolog, wykładowca akademicki. Kieruje Zakładem Położnictwa Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego. Prowadzi badania naukowe w zakresie opieki nad matką i dzieckiem, ze szczególnym uwzględnieniem perspektywy humanistycznej. Aktywnie działania na rzecz jakości opieki okołoporodowej w Polsce. Prezeska Fundacji na rzecz Wspierania Położnych.